วัสดุที่ใช้ในสารเติมแต่งป้องกันไฟฟ้าสถิตขึ้นอยู่กับโครงสร้างทางเคมีและกลไกการออกฤทธิ์เป็นหลัก สารประกอบอินทรีย์ที่มีน้ำหนักโมเลกุลต่ำเป็นทางเลือกทั่วไป โดยทั่วไปสารเติมแต่งเหล่านี้ประกอบด้วยหน่วยทางเคมี เช่น แฟตตี้แอลกอฮอล์ กรดไขมัน โพลีอีเทอร์ เอไมด์ หรือซัลโฟเนต และสามารถลดความต้านทานพื้นผิวของวัสดุได้โดยการดูดความชื้นหรืออิออไนเซชัน มีลักษณะพิเศษคือมีน้ำหนักโมเลกุลน้อย มีการเคลื่อนตัวที่ดี และความง่ายในการสร้างฟิล์มนำไฟฟ้าบนพื้นผิววัสดุ ทำให้เหมาะสำหรับโพลีโอเลฟินส์ พีวีซี สารเคลือบ และวัสดุไฟเบอร์
วัสดุทั่วไปคือสารป้องกันไฟฟ้าสถิตที่ทำจากโพลีเมอร์- โดยทั่วไปจะใช้โพลีเอทิลีนไกลคอล (PEG), โพลีอะคริเลต, โพลีเอไมด์, โพลียูรีเทน หรือโพลีเมอร์ดัดแปลงแบบกราฟต์เป็นส่วนประกอบหลัก ข้อดีของวัสดุโพลีเมอร์ ได้แก่ ความเสถียรและความทนทานทางความร้อนที่ดี การเคลื่อนย้ายที่ควบคุมได้ และความสามารถในการรักษาคุณสมบัติป้องกันไฟฟ้าสถิตที่เสถียรระหว่าง-การประมวลผลที่อุณหภูมิสูงและการใช้งานระยะยาว- ทำให้เหมาะสำหรับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เลนส์ ตัวเรือนเครื่องมือที่มีความแม่นยำ และพลาสติกวิศวกรรม
